Zonja e financave të Europës nuk bëri vetëm një deklaratë, ajo lëshoi çertifikatën e vdekjes së stabilitetit ekonomik siç e njihnim deri më sot.
Presidentja e Bankës Qendrore Evropiane (BQE), Christine Lagarde, në një intervistë, manifest tronditës, në The Economist, vendosi të shembte bastionin e fundit të optimizmit. Me një gjuhë që i ngjan më shumë një komunikate lufte sesa një analize ekonomike, Lagarde e përshkroi konfliktin aktual me Iranin si një “tronditje të dhunshme dhe të pariparueshme”, që do të lërë plagë të pashlyeshme në trupin e ekonomisë globale.
Harrojeni normalitetin, ky është fundi i një epoke.
“Ata që ëndërrojnë një kthim të shpejtë në ditët e vjetra të mira janë rrezikshëm të shkëputur nga realiteti”, tha Lagarde me një ashpërsi që frymëzon frikë. Ekspertët teknikë në Frankfurt kanë arritur në përfundimin më të errët: energjia që po mbytet në Gjirin Persik për shkak të luftës dhe kërcënimeve në Ngushticën e Hormuzit nuk do të kthehet në tregje për vite me radhë. Dëmi në sektorin e energjisë është strukturor, i thellë dhe, sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë, katastrofa më e madhe që ka parë ndonjëherë njerëzimi. Lagarde paralajmëron se kjo krizë energjetike nuk është një stuhi kalimtare, por klima e re e akullt në të cilën jemi të thirrur të mbijetojmë.
Veçse Lagarde e bën këtë problem global, ndërsa është thjesht dhe vetëm europian dhe kinez.
Fundi i “shtetit të mirëqenies”!
Qeveritë europiane të bllokuara.
Në një nga zbulimet e saj më dramatike, Lagarde pranoi se “rrjeta e sigurisë” e viteve të kaluara tani është shembur. Ndërsa në vitet 2022 dhe 2023 qeveritë evropiane ishin në gjendje të derdhnin miliarda në mbështetjen e familjeve dhe bizneseve, sot arkat janë tragjikisht të zbrazëta. Hapësira fiskale është zhdukur. “Çdo masë e re do të ushqehet me pikatore dhe do të jetë e synuar në mënyrë strikte”, theksoi ajo, duke lënë në mënyrë efektive miliona qytetarë në mëshirën e inflacionit dhe çmimeve në rritje të energjisë.
Deri më tani shpenzimet ushtarake për Europën i mbulonin SHBA-të, tani duhet që Europa t’i dalë zot vetes. Këtë përsëri nuk e thotë Lagarde, që të kuptojmë pse qeveritë europiane deri më tani i mëshonin mbështetjes sociale.
Por nuk na thotë gjithashtu, miliardat që europianët paguan dhe po paguajnë për një luftë të pakuptimtë në Ukrainë.
Kryetarja e bankës qendrore të Europës lëshoi një paralajmërim të ashpër: “Tregjet financiare nuk e kuptojnë se çfarë i pret”. Christine Lagarde thotë se dëmi nga lufta e Iranit është bërë tashmë dhe do të zgjasë me vite. Ajo theksoi diçka që shumica e investitorëve e kanë humbur plotësisht burimin e heliumit (i domosdoshëm për prodhimin e çipave të përparuar) që vjen përmes Ngushticës së Hormuzit. Furnizimi i Katarit është pakësuar dhe prodhuesit e çipave kanë vetëm disa muaj furnizime. Nafta po rritet ndjeshëm, inflacioni po vjen dhe BQE-ja do të duhet të rrisë normat e interesit.
Sa më sipër duket një justifikim, sepse nga Ngushtica e Hormuzit kalon vetëm 1/5 e naftës botërore. Mund të furnizohen nga 4/5 e pjesës tjetër.
Vija e ashpër e BQE-së dhe “zbrazja” në Uashington!
Kritikat e saj të ashpra ndaj Shtëpisë së Bardhë shkaktuan një ndjesi të veçantë. Lagarde denoncoi mungesën e koordinimit ndërkombëtar, duke nënkuptuar se SHBA-të e Donald Trump po veprojnë me një unilateralizëm të rrezikshëm, indiferente ndaj humbjeve ekonomike kolaterale të aleatëve të saj.
Ja pra, që humbjet Europës i vijnë ngaqë Amerika preu fijet.
Mes këtij kaosi, UBS parashikon se BQE-ja do të “tërbohet edhe më shumë” me dy rritje të reja të normave të interesit në qershor dhe shtator 2026, të cilat do të rrisin ndjeshëm kostot e huamarrjes. Për qytetarin mesatar, kjo do të thotë kredi më të shtrenjta, jetë më të shtrenjtë.
Mesazhi i fshehur: “Përgatituni për më të keqen”!
Nga informacioni shtesë në intervistë, duket se Lagarde është e shqetësuar për një shpërthim social. Ajo përmendi nevojën që bankat qendrore të mbeten “shtylla të stabilitetit” kur gjithçka përreth tyre po shkatërrohet, por pranoi se inflacioni mund të mbetet në nivele të ngjashme me ato të zjarrit për shumë më gjatë sesa parashikuan studimet fillestare.
Fjala “normale” në Europë i përket së kaluarës.
Por do të rikthehet me ndryshimin e kaheve politike në Europë, pas largimit të globalisto-leftistëve.
