Donald Trump: “Nëse nuk ka marrëveshje, do ta bombardojmë Iranin me gjithë fuqinë tonë”.
Presidenti amerikan u kthye me kërcënime pasi Garda Revolucionare mohoi që kishte kërkuar armëpushim dhe kishte vedosur kushte.
Donald Trump u kthye me deklarata të ashpra në lidhje me programin bërthamor të Iranit, duke nënvizuar vendosmërinë e Shteteve të Bashkuara për ta eliminuar atë, madje edhe me mjete ushtarake nëse nuk ka marrëveshje.
Duke folur nga Florida para dy orë, presidenti amerikan u shfaq i bindur se Teherani kërkon me ngulm negociata, por la një mesazh të qartë presioni: në rast të dështimit të bisedimeve, SHBA-të janë gati të vazhdojnë sulmet “me gjithë fuqinë e tyre”.
Siç deklaroi Trump, kontaktet deri më tani janë karakterizuar prej tij si veçanërisht thelbësore, me pika të rëndësishme konvergjence. Ai theksoi se një kusht themelor për çdo marrëveshje është ndërprerja përfundimtare e programit bërthamor, duke vënë në dukje se edhe vetë Irani duket se e pranon këtë drejtim.
“Nuk do të ketë armë bërthamore, as luftëra”, theksoi ai, duke sqaruar se përndryshe nuk ka vend për marrëveshje.
Në të njëjtën kohë, Trump nënkuptoi se SHBA-të mund të ndërmarrin veprime për të rikuperuar materialin bërthamor, në rast se arrihet një marrëveshje, ndërsa foli edhe për riorganizime të mundshme të brendshme në udhëheqjen iraniane. Referencat e tij për humbjet e mëdha të zyrtarëve të lartë, pas operacioneve nga SHBA-ve dhe Izraelit, forcuan skenarët e ndryshimit të mundshëm të regjimit.
Trump madje vendosi një afat kohor të qartë 5-ditor për rrjedhën e negociatave, duke vënë në dukje se nëse nuk ka përparim, presioni ushtarak do të intensifikohet. Në të njëjtën kohë, ai pranoi se shanset për të arritur një marrëveshje janë reale, por pa dhënë asnjë garanci.
Duke iu referuar figurave kryesore në udhëheqjen iraniane, përfshirë Mojtaba Khamenei-n, ai deklaroi se nuk dëshiron eliminimin e askujt që ka arsye. Në të njëjtën kohë, ai argumentoi se ka njerëz “të arsyeshëm dhe të qëndrueshëm” brenda sistemit, të cilët mund të luajnë një rol në një zgjidhje të ardhshme.
Nga ana financiare, ai iu referua një financimi të mundshëm prej 200 milionë dollarësh, duke theksuar rëndësinë e burimeve të disponueshme, ndërsa nuk mungoi të kritikonte kundërshtarët e tij politikë brenda Shteteve të Bashkuara.
Ai përmendi gjithashtu në mënyrë të veçantë çështjen e sanksioneve ndaj naftës iraniane, duke lënë të hapur mundësinë e një lehtësimi të përkohshëm, me qëllim forcimin e furnizimit në tregun botëror. Siç tha ai, ai preferon që nafta të kanalizohet në treg, me kusht që të ardhurat që do të fitojë Irani nuk do të përdoren në zhvillimin e konfliktit.
Së fundmi, në lidhje me çështjen e uraniumit të pasuruar, ai u shfaq kategorik: në rast të një marrëveshjeje, Shtetet e Bashkuara mund ta rikuperojnë atë menjëherë dhe pa vështirësi të veçanta, duke konfirmuar vijën e ashpër, por edhe negociuese që Uashingtoni kërkon të ndjekë.
Nuk do të ketë armë bërthamore për Iranin. Ky është kushti i kushteve, pa plotësimin e këtij kushti nuk ka paqe, do të ketë goditje të vazhdueshme, deri në fund. Dhe me fund, nënkupton fundin e regjimit.
