Qengji në hell të dielën e Pashkëve është një nga traditat më karakteristike, por në të njëjtën kohë është edhe një vakt i pasur me vlera ushqyese që ia duhet të shqyrtohet më me kujdes.
Qengji në hell ofron sasi të konsiderueshme proteinash, hekuri dhe vitaminash, ndërsa truri i qengjit ka një profil ushqyes të ndryshëm dhe më kompleks.
Qengji është një burim proteinash me vlerë të lartë biologjike (pasi përmban të 9 aminoacidet thelbësore) dhe mikronutrientë të rëndësishëm, megjithëse karakterizohet nga një përmbajtje relativisht e lartë yndyre, veçanërisht të ngopura.
Qengji ofron lëndë ushqyese me biodisponueshmëri të lartë, që do të thotë se ato absorbohen lehtësisht dhe përdoren në mënyrë efektive nga trupi.
Proteina që përmban kontribuon në ruajtjen e masës muskulore dhe rrit ndjenjën e ngopjes. Në të njëjtën kohë, hekuri dhe vitamina B12 ndihmojnë në parandalimin e lodhjes dhe anemisë, ndërsa zinku forcon sistemin imunitar.
Këto përfitime bëhen edhe më të rëndësishme pas periudhave të agjërimit, siç është Kreshma, gjatë të cilave marrja e lëndëve ushqyese thelbësore mund të reduktohet.
Shqetësime shëndetësore në lidhje me qengjin në hell!
Çështja kryesore nuk ka të bëjë aq shumë me vetë qengjin, por me sasinë dhe frekuencën me të cilën konsumohet.
Ekspertët e të ushqyerit theksojnë se rritja e marrjes së yndyrës së ngopur mund të çojë në një rritje të kolesterolit LDL (“të keq”), duke rritur rrezikun e sëmundjeve kardiovaskulare në planin afatgjatë. Kjo bëhet edhe më e rëndësishme në tryezat festive, ku porcionet janë zakonisht më të mëdha.
Qengji është një ushqim me kalori të larta dhe vaktet tradicionale shpesh shoqërohen me pjata të pasura shoqëruese dhe porcione të mëdha. Kjo mund të çojë lehtësisht në ngrënie të tepërt në një vakt të vetëm, duke prishur ekuilibrin metabolik.
Metoda e gatimit:
Pjekja ndihmon në largimin e një pjese të yndyrës, gjë që është një gjë e mirë. Megjithatë, pjesët e djegura ose të ziera shumë të mishit mund të përmbajnë substanca të dëmshme, ndërsa ekspozimi ndaj temperaturave shumë të larta mund të degradojë vlerën e tij ushqyese.
Truri i qengjit mund të jetë i dobishëm, por edhe i dëmshëm (në disa raste), ndërsa të brendshmet në përgjithësi konsiderohen veçanërisht të pasura me lëndë ushqyese, por truri i qengjit është një shembull tipik ku kjo “dendësi” mund të kalojë kufijtë.
Truri i qengjit përmban nivele jashtëzakonisht të larta të kolesterolit, të cilat tejkalojnë ndjeshëm sasitë e rekomanduara ditore. Edhe pse kolesteroli është i nevojshëm për funksionet themelore të trupit, siç është struktura e qelizave dhe prodhimi i hormoneve, marrja e tepërt – veçanërisht tek individët e ndjeshëm – mund të çojë në rritje të niveleve në gjak.
Organizatat ndërkombëtare të shëndetit theksojnë se një dietë e pasur me yndyrna të ngopura dhe kolesterol shoqërohet me një rrezik në rritje të sëmundjeve kardiovaskulare. Ata që tashmë kanë një histori të sëmundjeve të zemrës duhet të kufizojnë ushqime të tilla.
Truri i qengjit është gjithashtu i pasur me purina, të cilat shndërrohen në acid urik në trup dhe mund të shkaktojnë ose përkeqësojnë podagrën tek individët e predispozuar. Për individët e shëndetshëm, sasitë e rralla dhe shumë të vogla të konsumit në përgjithësi konsiderohen të pranueshme, megjithatë nuk rekomandohet si një zgjedhje e shpeshtë në dietë.
Qengji në hell është një zgjedhje klasike tradicionale, me vlerë të lartë ushqyese, pasi ofron sasi të konsiderueshme proteinash, hekuri dhe vitaminash.
Megjithatë, përmbajtja e lartë e yndyrës dhe veçanërisht nivelet shumë të larta të kolesterolit në trurin e qengjit, e bëjnë që konsumimi i tij të jetë i moderuar dhe i ekuilibruar.
