Përplasje, gaz lotsjellës dhe arrestime masive!
1 Maji i këtij viti në Turqi u shënua nga një kontrast i mprehtë krahasuar me vitet e kaluara, duke nxjerrë në pah një skenë të ndarë që luhatej midis shtypjes dhe festimit. Ndërsa Stambolli u bë përsëri një fushë përplasjesh dhe arrestimesh masive, pjesa tjetër e vendit përjetoi një realitet krejtësisht të ndryshëm, me tubime paqësore dhe pjesëmarrje masive të qytetarëve që kërkonin të drejtat e tyre në një klimë uniteti.
“Kalaja” e Stambollit dhe Mbyllja e Sheshit Taksimit!
Në zemër të megalopolit, dita u shënua nga dominimi absolut i forcave të sigurisë. Autoritetet turke, duke miratuar një qëndrim “zero tolerance”, e shndërruan qendrën e qytetit në një zonë të ndaluar. Me qëllimin kryesor të bllokimit të Sheshit historik Taksim, u vendosën masa drakoniane që paralizuan jetën e përditshme të qytetarëve. Sipas raportimeve, hyrja ishte e ndaluar jo vetëm në shesh, por edhe në lagje të tëra si Pera, Sisli dhe Beshiktash.
Trafiku u ndalua në rrugët qendrore, ndërsa stacionet e metrosë (si Taksim dhe Sisli) mbetën të mbyllura. Edhe transporti detar me anije u pezullua, duke krijuar një kordon mbytës rreth qendrës. Përfaqësuesit e shtypit u vunë gjithashtu në shënjestër, liria e lëvizjes së të cilëve u kufizua ndjeshëm gjatë operacioneve.
Tensionet u përshkallëzuan shpejt kur grupe protestuesish u përpoqën të thyenin kordonin e policisë. Në lagjet Beshiktash dhe Mecidiyeköy, forcat shtypëse përdorën gaz lotsjellës për të shpërndarë turmat. Rezultati ishte qindra arrestime, me Shoqatën e Avokatëve Bashkëkohorë që raportoi se të paktën 120 persona që u çuan në stacionet e policisë.
Midis të arrestuarve ishin figura kryesore në lëvizjen sindikale, si Basaran Aksu, i cili kritikoi ashpër bllokadën e sheshit. Përveç kësaj, një operacion paralel në Urën e Bosforit çoi në arrestimin e 40 personave të tjerë. Opozita reagoi ashpër ndaj këtyre praktikave, me Erkan Baş, kreun e partisë TİP, duke akuzuar qeverinë se po përdor policinë për të shtypur zërat e punëtorëve në vend që të mbronte të drejtën e tyre për t’u shprehur.
Pamja Paqësore: Kalqedoni, Ankaraja dhe Izmiri.
Në dallim nga tensioni, ana aziatike e Stambollit paraqiti një pamje krejtësisht të ndryshme. Në Kalqedoni, mijëra punëtorë mbajtën një marshim shembullor drejt Sheshin Riçtim. Me pjesëmarrjen e sindikatave të mëdha si DİSK dhe KESK, demonstruesit paraqitën kërkesa për drejtësi sociale dhe demokraci pa incidentin më të vogël, pavarësisht një pranie të fortë policore.
Një atmosferë e ngjashme festive mbizotëroi në Ankara dhe Izmir. Atje, 1 Maji mori formën e një festimi popullor me muzikë, këngë dhe një puls të fortë atdhetar. Pjesëmarrja masive e organizatave të grave dhe grupeve të minatorëve festuan sukseset e tyre të fundit në punë, shkaktoi një ndjesi të veçantë.
Mesazhe nga Burgu dhe Qeveria!
Dita pati gjithashtu simbolikë të fortë politike përmes deklaratave zyrtare. Nga burgjet e Silibrisë, kryetari i bashkisë Ekrem Imamoglu dërgoi një mesazh shprese, duke theksuar se drejtësia dhe dinjiteti i punës janë themelet për një vend më të mirë.
Nga ana e saj, qeveria turke u përpoq të projektonte një fytyrë reformiste. Burhanettin Duran nga Drejtoria e Komunikimit të Presidencës foli për vlerën e “djersës” si bazë për të ardhmen e kombit, ndërsa Ministri i Punës Vedat Isikhan vlerësoi rolin e punëtorëve si “heronj” të Turqisë, duke premtuar përmirësime të mëtejshme në kushtet e tyre të jetesës.
Megjithatë, pavarësisht deklaratave qeveritare, 1 Maji i këtij viti dëshmoi se sheshi Taksimi mbetet “flamuri i kuq” për regjimin dhe simboli përfundimtar i luftës për lëvizjen punëtore të vendit.
1 Mayıs’ta Taksim’e yürümek isteyenlere polis müdahalesi! Mecidiyeköy’den #canlı yayın https://t.co/m8Vk3fM8HY
— Cumhuriyet (@cumhuriyetgzt) May 1, 2026
