Analistët paralajmërojnë Shtëpinë e Bardhë për qëndrueshmërinë e Iranit.
Ndërsa Donald Trump flet me vetëbesimin e tij proverbial se një përballje ushtarake me Republikën Islamike do të rezultonte në një “fitore të lehtë dhe të shpejtë”, lentet e pamëshirshme të satelitëve që spiunojnë territorin iranian tregojnë një histori krejtësisht të ndryshme dhe të tmerrshme.
Analiza e imazheve të fundit zbulon se Pentagoni nuk ka të bëjë me një ushtri të thjeshtë, por me një vend që literalisht është “varrosur” nën male për të mbijetuar çdo lloj stuhie amerikane, siç raporton Bloomberg, duke cituar imazhe satelitore që hedhin poshtë pretendimet e Trump-it.
Mesa duket konstilacioni leftis po i përdor të gjitha armët për të frenuar presidentin amerikan për të sulmuar Iranin.
Fotografitë e bëra vetëm këtë muaj tregojnë diçka që i ka mahnitur analistët ushtarakë: Inxhinierët iranianë pastrojnë me tërbim mbeturinat nga objektet bërthamore të dëmtuara gjatë konfliktit 12-ditor në qershor.
Irani po pastron rrënojat, po përforcon edhe pikat e tij të cënueshme me shtresa të reja, edhe më të trasha betoni.
Kaosi Gjeografik:
Me një sipërfaqe dyfish më të madhe se Teksasi dhe një terren të mbushur me maja të thepisura, Irani ofron mijëra vende natyrore për t’u fshehur. Fuqia ajrore amerikane mund të godasë sipërfaqen, por “zemra” e programit iranian rreh thellë brenda damarëve të granitit.
Isfahan dhe Natanz: Tunelet e uraniumit “të vulosura”!
Në Isfahan, qendra nervore e kërkimit bërthamor, satelitët kanë regjistruar një lëvizje shah-mat: hyrjet e tuneleve janë mbyllur hermetikisht me vëllime të mëdha dheu dhe shkëmbinjsh.
Taktikat e “Mbytjes”:
Sipas ekspertëve, ky hap synon të parandalojë shembjet nga valët goditëse të sulmeve ajrore. Irani po “fortifikohet” për t’i bërë ballë raundit tjetër të bombardimeve pa ekspozuar pikat e hyrjes të cënueshme.
Pika e Verbër e IAEA-s:
Për tetë muaj, inspektorët ndërkombëtarë nuk kanë shkelur në këto objekte. Pa “sy” në tokë, askush nuk mund të konfirmojë nëse centrifugat janë shkatërruar apo nëse janë zhvendosur në vende “të errëta”, siç është Mali Pickakse, ku puna e zgjerimit të tunelit i ngjan një foleje milingonash në kulmin e saj.
Operacioni Çekiçi i Mesnatës dhe Kufijtë e GBU-57!
Fushata amerikane në qershor vendosi bombat monstruoze B-2 që hodhën bombat “tërmeti” GBU-57 prej 13,600 kilogramësh. Këto armë janë projektuar për të depërtuar dhjetëra metra beton të përforcuar para se të shpërthejnë.
Analiza e kratereve në Natanz sugjeron se disa nga këto bomba të shtrenjta mund të mos kenë funksionuar siç është menduar.
Objekte si Fordow, të ndërtuara nën male shkëmbinjsh të fortë, duket se qeshin përballë municioneve që depërtojnë blindazhin. Për t’i shkatërruar plotësisht ato, Trump do të kishte nevojë ose për javë të pafundme sulmesh të përsëritura në të njëjtin vend, ose për një pushtim të rrezikshëm tokësor që do të kushtonte mijëra jetë. Por kësaj i duhet shtuar fakti që ushtria tokësore e Iranit është e dobët dhe e pafuqishme për të përballuar sulm olistik.
Raketat në Qohir dhe “krahu i gjatë” i Teheranit.
Kërcënimi nuk kufizohet vetëm në qiell. Satelitët tani po përqendrohen në kompleksin Qohir dhe Parkhin, zonat e gjera industriale ku prodhohen raketat balistike.
Imazhet tregojnë ndërtesa të ndara nga diga të posaçme për të shmangur shpërthimet zinxhir. Industria iraniane e armëve është aq e “shpërndarë” në hapësirë, saqë edhe një fushatë masive ajrore mund ta vonojë shkatërrimin total.
Nëse Trump zgjedh të përshkallëzojë situatën, Irani ka një rrjet aleatësh në Jemen, Liban dhe Siri, të gatshëm për të vënë “zjarr” në korridoret detare dhe infrastrukturën energjetike të Gjirit.
Tunelet e Padepërtueshme të Khojirit dhe Qytetit të Padukshëm të Raketave të Iranit.
Kompleksi Khojir, i cili shtrihet në lindje të Teheranit, nuk është vetëm një bazë ushtarake. Është një perandori e tërë industriale e gërmuar në majën Kuh-e Barjamali, në një lartësi prej 2,108 metrash. Satelitët zbulojnë se atje Irani ka arritur të pamundurën: fshehjen e linjave të tëra të prodhimit të raketave balistike nën qindra metra shkëmb të fortë.
Ekspertët që analizuan imazhet e fundit satelitore për Bloomberg dhe CIA-n, përqendrohen në tre pika kritike që e bëjnë Khojirin një makth ushtarak:
Digat ndarëse: Ndërtesat në sipërfaqe janë të ndara nga mure të mëdha prej dheu. Nëse SHBA-të godasin një ndërtesë, shpërthimi nuk do të shkaktojë një reaksion zinxhir në zonën përreth. Është projektuar për t’i bërë ballë një breshëri raketash.
Mburoja Gjeologjike: Tunelet në Kohir janë zgjeruar aq shumë sa disa dhoma prodhimi janë të vendosura në një thellësi që edhe bombat e tërmetit GBU-57 kanë vështirësi të arrijnë. Shkëmbi i fortë i malit vepron si armatura përfundimtare.
Hyrje të Fshehura: Satelitët kanë regjistruar hyrje të reja tunelesh të mbuluara me përzierje speciale zhavorri dhe rëre për të thithur dridhjet nga sulmet ajrore, duke i bërë tunelet praktikisht të padepërtueshme.
Çfarë prodhohet në zorrët e malit?
Kohiri konsiderohet zemra e lëndëve djegëse të ngurta për raketat iraniane. Është vendi ku ndërtohen motorët dhe sistemet e udhëzimit që mund të godasin objektivat në të gjithë Lindjen e Mesme dhe Europën Juglindore.
Ndryshe nga programet e tjera, Irani e ka shndërruar Qohirin në një strukturë prodhimi industrial. Nëse një krah shkatërrohet, prodhimi transferohet menjëherë në tjetrin, falë një rrjeti tunelesh të brendshëm që lidhin kompleksin.
Qohiri është i lidhur ngushtë me kompleksin fqinj Parkhin. Ndërsa raketat prodhohen në Qohir, kokat luftarake testohen në Parkhin. Satelitët tregojnë se Irani ka krijuar një “korridor” sigurie midis dy zonave, duke i bërë ato të funksionojnë si një qendër e vetme ushtarake sekrete prej 52 kilometrash katrorë.
Përsa më sipër duhet të themi më kryesoren, se të gjithë informacionin e disponon Pentagoni amerikan dhe padyshim për çdo bazë ka një plan specifik lufte.
Ata që i besojnë potencës ushtarake amerikane dhe strategjive të saj sulmuese, në bashkëpunim me Izaraelin dhe vende aleate, flasin për një sulm spektakolar ushtarak amerikan dhe për një betejë disajavore që do të rrëzojë përfundimisht regjimin iranin radikal islamist.
