Ndërhyrja e drejtpërdrejtë e diplomacisë greke në Këshillin e Sigurimit ekspozoi përpjekjen e Ankarasë për të falsifikuar Konventën e Montreux duke përdorur terminologji arbitrare.
Përpjekja e diplomacisë turke për të falsifikuar legjitimitet ndërkombëtar brenda Këshillit të Sigurimit të OKB-së mori një përgjigje të drejtpërdrejtë, të dokumentuar dhe të qetë nga Athina.
Në zemër të përballjes së re ishte përdorimi i qëllimshëm i termit “Ngushtica Turke” nga Ankaraja, një taktikë që qartësisht përpiqet të minojë atë që përcakton Konventa e Montreux.
Narrativa revizioniste brenda Këshillit të Sigurimit!
Gjatë një sesioni të posaçëm mbi sigurinë detare, të organizuar nga Bahreini, përfaqësuesi i përhershëm i Turqisë, Ahmet Yildiz, u përpoq të shtynte narrativën revizioniste të vendit të tij duke përdorur terminologji arbitrare.
Zyrtari turk argumentoi para bashkësisë ndërkombëtare se vendi i tij po bënte çdo përpjekje për të siguruar kalimin e sigurtë dhe të lirë të anijeve nëpër këto korridore detare. Duke lexuar pas fjalëve, referenca e tij për të ashtuquajturin “regjim tranziti i Ngushticave Turke” nuk ishte një gabim gjuhësor aksidental, por një veprim metodik i përvetësimit të njëanshëm.
Praktika turke është e vendosur mirë. Bazohet në përsëritjen e pasaktësive dhe termave të shtrembëruara derisa ato të merren si të mirëqena nga bashkësia ndërkombëtare.
Duke i quajtur ngushticat ndërkombëtare thjesht “turke”, Ankaraja po përpiqet në planin afatgjatë të anashkalojë garancitë ndërkombëtare dhe të imponojë rregullat e veta, të njëanshme, në tabelën gjeostrategjike të shahut të Detit të Zi.
Ndërhyrja greke dhe mbrojtja e ligjshmërisë!
Reagimi i palës greke ndaj kësaj propagande ishte i menjëhershëm, duke e çmontuar argumentin turk me armën përfundimtare të së drejtës ndërkombëtare. Zëvendëspërfaqësuesi i përhershëm i Greqisë, Ioannis Stamatekos, mori fjalën dhe i vendosi gjërat në bazën e tyre të saktë dhe objektive ligjore.
Ai e bëri të qartë në mënyrë kategorike se Konventa e Montreux e vitit 1936 është i vetmi tekst ligjor ndërkombëtar që rregullon lundrimin në Ngushticat e Dardaneleve, Detin e Marmarasë dhe Bosforin.
Diplomacia greke e bëri të qartë se përdorimi i termit “Ngushtica Turke” nuk është në asnjë mënyrë në përputhje me regjimin ligjor që qeveris rajonin.
Stamatekos theksoi se terminologjia e saktë, sipas teksteve të Konventës së Montreux, është thjesht “ngushticat” dhe ato janë të përcaktuara saktësisht gjeografikisht. Ky respektim i rreptë i termave ligjorë nuk është një mosmarrëveshje formale, por shtylla kurrizore e ruajtjes së lirisë së garantuar ndërkombëtarisht.
Reflekset e Athinës treguan në praktikë se Greqia monitoron nga afër çdo lëvizje turke në forumet ndërkombëtare, duke mos lënë absolutisht asnjë hapësirë për truke diplomatike që synojnë krijimin e fakteve të kryera.
