Izraeli mbështet një Kurdistan të lirë dhe të pavarur.
Asgjë nuk është njësoj si më parë dhe ata që mendojnë se kriza Izrael-Turqi është politike ose verbale po bëjnë një gabim të madh.
Gjithçka po ndryshon në lidhje me pozicionin e Turqisë në Mesdheun Lindor dhe Lindjen e Mesme për shtetit izraelit, gjë që shqetëson ekspertët, institutet, por edhe vetë qeverinë izraelite.
Israel support free and independent Kurdistan. https://t.co/ozrYwZgeYk
— Dana Levi דנה🇮🇱🇺🇸 (@Danale) April 13, 2026
Ky ndryshim nuk ndodhi papritur, por është produkt i një hetimi afatgjatë mbi qëndrimin dhe kryesisht mbi planet e turqve, të cilat i referohen periudhës osmane, të cilat sigurisht nuk do të pranohen dhe do të shkatërrohen.
Eksperti izraelit N. Levi shprehet: “Perandoria Osmane është një mit, Turqia është një projekt kolonial që pushtoi tokën e Greqisë dhe tokën e kurdëve.
Turqia nuk përmendet në asnjë libër fetar. Ajo u krijua nga armenët dhe grekët e islamizuar. Pastaj filloi të përhapet me vrasjen masive të të krishterëve dhe kurdëve. Papa nuk tha asnjë fjalë kur Erdogan e shndërroi Shën Sofinë në xhami. Turp për Krishtërimin.
Turqit e konsiderojnë veten të paprekshëm. Byroja politike e Hamasit beson të njëjtën gjë. Ne do t’i ribashkojmë të dy dhe Turqia do të marrë përsipër çdo gjë që do të dalë prej saj”, pohon Idia.
Eksperti izraelit i Lindjes së Mesme, Yoni Ben Menachem, paralajmëron se pas deklaratave të fundit të Presidentit turk, Rexhep Tajip Erdogan, fshihet një plan i strukturuar për të ndërtuar një bosht të ri sunit që mund të zëvendësojë rolin rajonal të Iranit, raporton jpost.com.
Ben Menachem, një studiues në Qendrën për Siguri dhe Punë të Jashtme me seli në Jerusalem, paralajmëron se Turqia po shfaqet, sipas tij, si një kërcënim strategjik në rritje për Izraelin.
Ai argumenton se politikat e udhëhequra nga Presidenti turk Erdogan, shkojnë shumë përtej retorikës publike.
Sipas tij, “Turqia është Irani i ri”. Ai pretendon se Ankaraja po punon në heshtje për të krijuar një bllok të ri sunit në Lindjen e Mesme, bazuar në supozimin se regjimi iranian do të dobësohet ose edhe do të shembet.
Një zhvillim i tillë, thotë ai, do të krijonte një boshllëk rajonal pas rënies së boshtit shiit.
Turqia, shton ai, synon ta mbushë këtë boshllëk së bashku me Arabinë Saudite, Egjiptin dhe Pakistanin, në një lëvizje që synon riformësimin e ekuilibrit rajonal të pushtetit.
Vlerësimi i Ben Menachem korrespondon me hapat që Ankaraja ka ndërmarrë vitet e fundit për t’u pozicionuar si një lider rajonal, pjesërisht duke marrë një rol aktiv në mbrojtjen e kauzës palestineze dhe duke kundërshtuar interesat izraelite në rajon.
Our NATO ally Turkey is now threatening Israel. https://t.co/XqR0SY6lhU
— Matt Gaetz (@mattgaetz) April 12, 2026
Të dielën, Erdogan akuzoi Izraelin për kryerjen e mizorive kundër Palestinës dhe Libanit dhe kërcënoi me veprime të mundshme ushtarake kundër shtetit hebre, të ngjashme me ndërhyrjet e tij të mëparshme në Karabak dhe Libi (pavarësisht mohimeve të përsëritura dhe të pasuksesshme të Ankarasë).
Ankaraja deri më tani ka qenë e kujdesshme në lidhje me shtrirjen e kontakteve me Sirinë jugore, për shkak të shqetësimeve për një përballje të drejtpërdrejtë me Izraelin. Këto komente të fundit, të shoqëruara me marrëdhëniet tashmë të tensionuara midis Ankarasë dhe Jerusalemit, mund të çojnë dy fuqitë rajonale në ndërprerjen e plotë të lidhjeve, siç sugjeroi deputeti Amichai Eliyahu në përgjigjen e tij ndaj Erdoganit të dielën.
Paralelisht me frontin diplomatik, Turqia po rrit gjithashtu praninë e saj ushtarake në Siri, në koordinim me Al-Sharaa.
Megjithatë, eksperti izraelit vëren se Ankaraja deri më tani ka qenë e kujdesshme në lidhje me afrimin me Sirinë jugore, për shkak të shqetësimeve për një përballje të drejtpërdrejtë me Izraelin.
Ben Menachem beson se këto hapa pasqyrojnë ambicie shumë më të gjera rajonale që shtrihen përtej Sirisë apo vetëm Iranit.
Sipas tij, Turqia kërkon të zgjerojë ndikimin e saj në të gjithë Lindjen e Mesme, duke përfshirë çështjen e Jerusalemit dhe në skenën ndërkombëtare, zhvillime që Izraeli duhet t’i marrë parasysh tashmë.
Lidhur me udhëheqjen e Turqisë, Ben Menachem e përshkroi Erdoganin si figurën më të rrezikshme nga perspektiva e Izraelit dhe gjithashtu identifikoi Ministrin e Jashtëm Hakan Fidan si një tjetër lojtar kyç të pushtetit në Ankara.
Ai vuri në dukje raportet për tensione midis të dyve, të lidhura me ambiciet e supozuara të Fidanit për të pasuar përfundimisht Erdoganin, megjithëse shtoi se mbetet e paqartë nëse një skenar i tillë do të materializohej.
