Skenë tensioni shpërthyes në një thriller global të energjisë.
Në një veprim që ngre në mënyrë të rrezikshme termometrin e krizës, Shtetet e Bashkuara penguan dy anije çisternë nafte me interesa kineze, duke i penguar ato të largoheshin nga Ngushtica e Hormuzit, si pjesë e bllokadës detare në rajon.
Anijet çisternë Rich Starry dhe Ostria, të cilat kishin lundruar nga portet e Gjirit me destinacion Azinë dhe një destinacion të mundshëm përfundimtar të Kinës, u detyruan të ndryshonin kurs pak para se të kalonin kalimin e ngushtë, pasi u informuan për praninë e anijeve luftarake amerikane që monitoronin zonën.
Edhe pse bllokada amerikane zyrtarisht prek portet iraniane, anijet në fjalë dyshohet se janë të përfshira në transportin e naftës iraniane dhe janë përfshirë në listat e sanksioneve, të cilat i vënë ato në shënjestër.
Duke pasur frikë nga ndërhyrja e menjëhershme e Marinës Amerikane, kapitenët e tyre zgjodhën të ktheheshin në Gjirin Persik vetëm pak minuta pasi filloi bllokada.
Ky zhvillim intensifikon pasigurinë rreth sigurisë së lundrimit dhe krijon të dhëna të reja në tregun ndërkombëtar të energjisë, pasi tensioni midis fuqive të mëdha tani merr një dimension të drejtpërdrejtë operativ në det.
E thënë më thjesht, nafta iraniane është nën regjim saksionesh dhe nuk mund të tregtohet në vende që janë pjesë e marrëveshjes së sanksioneve. Teksa anije të fshehura me flamuj të rremë transportojnë naftë iraniane për Kinën, prania e anijeve amerikane, i bën që të stepen, sepse del në pah kondrabanda që bën Kina.
Nga ana tjetër, flota amerikane po vendos dinamit në dalje të Hormuzit që asnjë anije që lejohet nga iranianët të kalojë nga Ngushtica, të mund të kalojë më tej.
Kina tashmë është me lakun në fyt. Në ngushticë e lejojnë iranianët të kalojë mes anijesh me flamuj të rremë, më tej e ndalojnë anijet amerikane. Në kështo kushte asnjë litër naftë nuk mund të shkojë në Kinë.
Nga Ngushtica e Hormuzit, ose do të kalojnë të gjithë, ose asnjë.
Kjo është lufta e luftërave, në pragun e një epoke të re.
