Historikisht, të krishterët dhe myslimanët në Europë nuk kanë bashkëjetuar kurrë në harmoni, përveç se në Ballkan, nën sundimin osman, i cili herë pas here abuzoi sistematikisht me të krishterët.
Deklaratat e fundit të Papës Leo XIV se të krishterët dhe myslimanët mund të jetojnë së bashku në paqe dhe të zhvillojnë miqësi të sinqerta kanë ndezur “zjarre” në Europë, e cila po përjeton problemet e veta me emigrantët në vende të ndryshme.
Gjatë vizitës së tij në Algjeri, ai theksoi se feja nuk duhet të jetë shkak përçarjeje, por një urë për respekt të ndërsjellë. Papa vizitoi Xhaminë e Madhe të Algjerit, një veprim që u përshkrua si një simbol i fuqishëm i dialogut ndërfetar.
Papa përmendi gjithashtu Algjerinë si një shembull të një komuniteti të vogël katolik që jeton në harmoni me shumicën myslimane dhe u bëri thirrje besimtarëve perëndimorë të jenë “më pak fobikë” ndaj Islamit dhe të kërkojnë bashkim autentik.
Papa Leo kritikon katolikët që besojnë se emigracioni masiv mysliman në Europë është një kërcënim për identitetin e krishterë të Perëndimit, diçka me të cilën shumë katolikë nuk pajtohen aspak.
Në të njëjtën kohë, të krishterët po masakrohen në Nigeri dhe vende të tjera afrikane.
Megjithatë, shumë në BE po reagojnë gjithashtu ndaj këtyre deklaratave, pasi besojnë se situatat në vende si Britania, Gjermania dhe Franca nuk janë aq optimiste (sa paraqiten), pasi bashkëjetesa e të krishterëve dhe myslimanëve ka shumë probleme, nga më të ndryshmet.
Islami u rikthye në Europë me hyrjen e mijëra emigrantëve myslimanë në vitin 2015, të cilët gradualisht “pushtuan” zona të tëra, duke zbatuar në mënyrë të paligjshme, sigurisht, ligjin Sharia, me patrulla për të kontrolluar gratë, etj.
Ekziston një papajtueshmëri e provuar në çështjet e jetës së përditshme, strukturave familjare dhe vlerave shoqërore, midis europianëve (të krishterëve ose ateistëve) dhe emigrantëve myslimanë.
Krijimi i komuniteteve të mbyllura pengon ndërveprimin kuptimplotë, ndërsa ka edhe vështirësi në mësimin e gjuhës lokale, gjë që kufizon integrimin shoqëror.
Shoqëritë në Europë janë fort laike (një shprehje e përdorur nga myslimanët), ndërsa për shumë myslimanë feja është një shtyllë qëndrore e jetës dhe këtu ekziston një problem serioz.
Shumë shpesh ka fërkime rreth ndërtimit të xhamive në lagjet e krishtera, ndërsa kemi lutje islame në rrugët publike të qyteteve të mëdha, të cilat zënë sipërfaqen e rrugëve, gjë që është problematike dhe e paligjshme. Siç dhe kemi tendenca për islamizimin e kontinentit të vjetër.
Këto qëndrime të Papës, për shumicën e europianëve nuk janë kanë qëllime të errëta dhe synojnë shpërbërjen e të kriashterëve. A do të mund të ndodhë diçka e tillë? Sërish duket e pamundur dhe e padëshiruar.
